Nakarating Din..

At simulan natin ang Pebrero sa paghahanap ng mga ninanais matagpuan..

Sa wakas, nakarating din.😊

#SakalingHindiMakarating20170201_235824-1

Advertisements

Kung Sakali (ng Hindi Makarating)

This is Cielo’s painting in Sakaling Hindi Makarating (In Case They Don’t Arrive).  I’ve been chasing this movie since its opening and guess what? I didn’t had any chance or if I had, there were things that suddenly came up. This was before holy week. I had to go home up north and when I came back, it was gone in the theaters. It was shown in UP Cine Adarna (twice I think) but again I have work.

I really want to see Cielo and Paul and Manuel and the stunning search for the mysterious postcard sender from Batanes to Zamboanga. So, if this is still shown somewhere, please let me know?

 

SALAMAT.

 

IMG_1152[1]

Update (Jan 28, 2017) – Makakarating na rin. Showing na po sa Feb 1. Salamat. Sana’y masumpungan na ang hinahanap. 🙂

 

29 Pebrero

Oo, alam ko
namang hinintay
mo ito..

sa loob ng apat na taon,
minsan lang tayo magkita–
swerte nga eh,
apat lang.

kumusta na?
pitong taon
ka na rin,
tayong nagtatagpo.

ngayong araw,
nakita ko yung
konsepto mo kay google.
ang tingin nya
nakikisiksik ka lang
kay bente otso at uno.
Ok lang, tulog
na sila pareho.

Para kang yung
mga kaibigan kong
hindi pinapansin
kaya ang gawa,
pumapagitna. Kailangan
ng atensyon.
Epektib naman,
kita mo..sadya
kitang kinikita.

Isa kang okasyon
na inaalala.
Extra lang pero
espesyal.
Hindi ba nakakasaya ng
pakiramdam na makita
ang mga numerong meron ka.

Ang dami-dami kong
dinadaldal
pero nais ko lang
sabihin na

MALIGAYANG KAARAWAN!

at sa mga taong
sinasabayan ka
sa ilang tig-apat na taon.
sa nakikihati sa
araw ng may araw.
O sya, ito ay para
sa inyo.

Salamat sa Kanya
at may isang araw na
para lamang
sa mga espesyal
na gaya nyo.
Sa pagmamahal
na kahit abutin ng
apat na taon,
tinitiyagang antayin.

Siguro nga,
hindi kayo mainipin ano?

——-at eto ang
Pebrero. Tinatapos ko
na. Nawa’y araw-araw
ang ibahagi natin ay
pagmamahal, hindi galit.
Ingatan ng mabuti ang
pusong nagpapadaloy
ng buhay sa ating
isip at pagkatao.

22 Pebrero

22. Dahon na nakaipit
sa kwaderno. Beads ng
sandalyas. Balat ng tsokolate.
Otso. Tulay. Hanger.
Kumot. Halakhak ni Sarah G.
Idugtong mo na lahat
ng dahilan,
lahat ng mga
bagay, tao, pook
pangyayari,
kanta, kalokohan,
kabaliwan–
mga kusang
nagpapadama sa ‘yo
ng paulit-ulit
sa ‘yong diwa,
panaginip, isip
at puso ng
sakit, ngiti,
pait, lambing,
tapang at iba pang
sari-saring
karanasan.

——Wag nawang
magtaka ang iba
kung sakaling
nagwawala kang maghanap
ng lumang piso mo.
Hindi kasi pera
ang katumbas nito
kundi ng nag-iisang
minamahal mo;
ang nagsabing,
“eto, bumili
ka ng kausap mo.”

19 Pebrero

Kalayaan nating
mag-isip ng mga bagay-bagay
patungkol sa tama,
sa mali
at sa unang titig
ng ating mga mata.

Sari-saring bagay
ang nabubuo
sa kalikutan ng isip,
lumalabas sa bibig
at di namamalayan,
may ngumingiti,
natatakot
nahihiya,
napapaitan,
lumalaban,
at nasasaktan.

Ang maging totoo,
ang may paninindigan,
ang manatiling tikom
sa paniniwala ng lipunan –
kanya-kanyang
dahilan.

——-Naririnig ka man,
nagkikibit-balikat,
nagbabakasakali
sa pagtanggap:
pakitandaan na ikaw
ay bahagi ng kalawakan,
ng mundong gumagalaw.
Ang kawalan mo’y
ikababago sa kwento
ng bawat nilikha
Niya.

18 Pebrero

Pinakikiramdaman
mo ba ang mga sagot
sa mga tanong mo?
Yung gumagawa ka
ng sariling katapusan
ng mga kwentong
umiikot sa ‘yo
at sa ibang tao.
Ipipinid ng kusa
ang mga pintuang
may handa pang
pumasok.

Nakikipagkumpromiso
sa anong mayroon
sa ngayon;
hindi ng pag-asang
kahit katiting
man ay buhayin.
Higit sa kung
anong tinitibok
ng puso,
ipagsasapalaran
lamang ay manalo
sa tadhana,
sa oras,
sa pait ng nakalipas.

Nanaisin
mong magpatuloy
nang may lumbay,
maramdaman mo lang
na ika’y malaya na.

———-Mali ka ng inakala,
kailangan mong harapin
na tama sya,
ang dating pag-aari mo,
iyong-iyo pa rin..
walang nagbago, ikaw lang.

16 Pebrero

anong mali?
anong tama?

hindi na natin
alam kung
anong kakapitan.

gusto kong
kuhanan ng
litrato ang yung mukha
sa tuwina’y
nakangiti ka
nang dahil lang
sa presensya at
kanyang kakulitan.

ang mundo
mo’y tila gabi
naman na
walang ilaw
pag hindi na
mahagilap ni anino nya.
bumabalik sa dati,
nagkakasya sa sinag
ng buwan.

paano mo
haharapin ang
bukang-liwayway
sa ganito
kung patay-sindi
ang damdamin mo.

————lakasan
ang loob mo,
hindi nananalo
ang hindi sumusugal.

subukan mo namang
magpahatak sa kanya,
sa paglabas ng araw,
katanghalian, paglubog nito
at maging sa ikinukubli
mong mundo.

15 Pebrero

Para kang nasisiraan
ng bait.

Naisip mo
ba kung bakit
nagsipatakan nalang
bigla ang mga luha mo?
Yung may kirot sa
dibdib mo.
Hindi mo maintindihan.

Marahil may kulang.
Marahil may mali.
Marahil may sobra.

——–alam mo
kung ano? Pagod
ka na. Magpahinga
ka naman. Ayusin mo.
Kumpunihin mo. Tahiin mo.
Itama mo.

14 Pebrero

Ngayon ang araw
kung bakit ako
nagsusulat
araw-araw
ng Pebrero.

Feb-ibig.

Kung naniniwala
sya na araw-araw
ay New year,
dapat siguro
maniwala akong
araw-araw
Valentine’s day.

Namumula ang
araw na ‘to,
sa dinami-dami
ba naman ng rosas
na tila dangwa
ang mga kalye
ng Maynila.
Matutuwa
ang mga langgam
sa ilang tipak ng
tsokolate
na malalaglag
sa lupa.
Sa kabilang dako,
maramimg
lalagok ng
ampalaya shake
dahil wala
naman daw forever.

Tamis at
pait ng pag-ibig –
Nagpapatunay
lang na
nagmamahal ka.

——-Kumusta pala?
Nakaquota ka? May sahod ka
kaya bukas? Makakabawi ba?
(hahaha)