Oo Nga Naman

Some wine tasting..

>>>

Oo nga naman, hindi nga  pala tayo..hanggang dito  lang ako..

Masakit ang kantang ‘to pero gustung-gusto ko. It keeps me grounded. Hindi ako tanga, lalong hindi loka-loka para maniwalang magkakaroon pa ng “tayo”.

“Hi..ako si Ferrer, Joseph Ferrer.” Nag-abot ka sa akin ng kamay mo. Inuna mo ang apilyido mo, napansin ko. Malamang dahil dun ka kilala. Number 7, Joseph Ferrer, 5’8, soccer player sa kinababaliwan kong national team.

“I know.” Ngumiti ako at inabot ang kamay mo. Pinilit kong itago ang kilig. Bakit ba bigla mo nalang ako nilapitan. Tiningnan ko ang paligid, marami ang nakatingin. Nababasa ko ang inggit sa kanilang mga mata.

“So, how long were you watching us?” Tanong mo. Umupo ka rin sa tabi ko.

“1 year, happy anniversary to me..” sabi kong nasa baba ang tingin. Ayokong makita mo ang namumula kong pisngi. Ayoko ring mapagtanto mo na ako, yung babaeng laging nasa bleachers na sinisigaw ang pangalan mo at iyong nililingon, hinahanap kung nasaan. Ang walang tahas na nagmamahal sa ‘yo mula sa malayo.

“Icelebrate natin yan.” Nagdiwang ang puso ko.

“You can bring her too?” May itinuro ka.

Her? Sinundan ko ang direksyon ng iyong kamay. Si Marge. Ang kasama kong tila modelo kung makadala. Kung sabagay, high-heeled sandals, shorts, long legs, pwede nga. Biglang nagsibalian ng pakpak ang mga paru-paro sa tiyan ko. Alam ko na kung saan ito patungo.

Nilapitan tayo ni Marge. Nakipagkilala ka. Todo-ngiti kayong dalawa. Nawala ako sa eksena. Gusto kong sumigaw, nandito pa ako. Pagkatapos ng ilang minuto, binalikan nyo rin ako sa kung saan nyo ako iniwan.

Naulit nang naulit ang ganun. Nanunood ako kasama ni Marge. Ang pinagkaiba lang, nawalan na ako ng boses. Hindi literal kundi yung boses na pangalan mo lang ang kayang pagbigyan. Naging tahimik ako at minsa’y napansin mo. Ang sabi ko napaos lang ako, tumango ka lang.

Nariyan yung mga araw na ako lang ang nanonood. Nilalapitan mo parin ako. Ang sabi mo, nag-away lang kayo. Bilang kaibigan, nakikinig ako sa mga hinaing mo. At unti-unti rin, kasabay ng pamumukadkad ng mga bulaklak sa araw, nagsiliparan na naman ang mga paru-paro. Hindi ko na naman napigil ang sarili ko.

May mga pagkakataong nahuhuli rin kitang nakatingin sa akin habang kayo’y nasa isang tabi. Tama ba ako ng nakita? O mali lang ang tiyempo. Ayokong maniwala sa isang pag-asang sa simula palang ay wala naman talaga. Hindi ko gugustuhing magpatangay sa maling akala. Ayoko.

Nagbreak kayo. Sa isip ko, hindi mo na ako lalapitan. Pero ayun, kinausap mo parin ako. Sinabihan mo ako sa mga lakad mo, isinama sa bawat laro. Ano bang meron? Moving on ba? Natuwa ako. Sumilip ang kaunting sinag ng araw. Tuluyan ko ng isinuko ang pananggang pader sa dibdib ko. Nahulog ako sa ‘yo. Ng ilang buwan. You treated me with utmost care na akala ko’y tayo nga. Yun ang alam ko. Then, once..

“Mariane, I still got you despite everything. Thank you.” Hinawakan mo ang kamay ko. I thought you’re going to kiss it. Eto na naman ang daydreamer sa akin.

“We’re friends right?..” Napamaang ako. “Si Marge kasi, siya ang may gusto nito. Napansin nya kasing hindi ka na umiimik mula nung naging kami.” Confession nga ang gagawin mo.

“Minsan, nakikita nya akong nakatingin sa ‘yo. Ang sabi nya, baka lang daw may something ako sa ‘yo at sa mga nakalipas na buwan, pinagbigyan ko sya.” Unti-unti nagkakalinaw ang lahat.

“At nalaman ko, sya parin eh.. Sana friends parin tayo.” Parang nagsabayan ang kulog at kidlat sa loob ng katawan ko. Tinamaan ang puso ko at tila wala nang tibok. Hindi ako nagsalita. Tumango lang ako tsaka halos tumakbong lumayo.

Asan ba ako sa ‘yo, Oh asan ba ako sa ‘yo..nahihilo, nalilito..

Hanggang ngayon, pumupunta parin ako sa bawat laro mo. Magkaibigan tayo di ba? Masokista kung masokista. Pinagbibigyan ko nalang ang sarili na mahalin ka sa malayo at hindi ko na iisipin ang salitang “tayo” dahil may “kayo” na. Ang saklap pero ganun talaga.

</3

—-

Nagrereview kami kagabi ng mga

pinag-aralan nung college and eto nga.

“Don’t assume unless otherwise stated” 

Advertisements

2 thoughts on “Oo Nga Naman

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s